18 Aralık 2015 Cuma

Hormonlar... Ah şu hormonlar!!



Şimdiye kadar hep aşkı yazdım, aşkı yaşadım...
Hayatımın sadece kocamdan ibaret olduğunu varsaydım, diğer tüm gerçeklere gözlerimi kapadım.
Meğer; çok başka bir aşk daha varmış(!)
Minicikmiş ama tüm benliğinle seninmiş...
Bencillikmiş. Kimseyle paylaşmak istememekmiş!
İnsanın içinde minicik bir aşk yeşerirken aynı yastığa başkoyduğuna bile tepkileşirmiş.
Değişirmiş hormonlar. Değişirmiş bakış açın...
Herşeye ağlar olurmuşsun bilemedim!!!
İnsan bebek bezi reklamına bile ağlarmıymış derdim. Yaşayarak öğrendim, ağlarmış...
Bir güler, bir ağlarmış...
Bulanan midesine, dökülen saçlarına, kuruyan cildine bakar, sinirlenir, ağlarmış...
Duyguları en uçta olur derlerdi hamileler için inanmazdım.
Öyleymiş... Ben asla öyle olmam derdim, olurmuşum!
Tüm bu dalgalı iniş çıkışlarıma, kaprislerime, hırçınlıklarıma katlanan kocam...
Canım kocam...
Ah bilsen içimden daha neler geçiyor...
Yerli yersiz öfke patlamalarımda alttan alan (-ki normalde asla alttan almaz!)
Ekşiyle tatlıyı aynı anda karıştırarak yemek istediğimde bana garip garip bakan,
Geçecek oğlum az sabret 7 ay kaldı diye diye kendini sakinleştiren bitanecik kocam...
Vallahi elimde değil bir çok şey...
Senin miniğin yapıyor hepsini, yoksa benim canım gecenin bi körü neden çiğ köfte istesin ki!!!
Kırıyorum, kırılıyorum...
Bu hormonlar beni delirtmeden bitse, geçse bari şu günler...
Demem o ki hamilelere iyi davranın
Minicik bir aşkı kocaman bi göbekle taşıyanlarız biz!!!

1 yorum:

  1. ah canim benim cok sevindim. Allah kazasiz belasiz kucagina almayi nasip etsin.

    YanıtlaSil