16 Haziran 2014 Pazartesi

Babam...


Babam...
Keşke hayatta olsaydın da bunları yüzüne karşı söyleyebilseydim.
Babam...
Bu kelimeyi sana diyemediğim her an için o kadar pişmanım ki.
Keşke diyorum daha fazla deseydim.
Keşke daha çok sohbet etseydim.
Keşke daha fazla hizmet etseydim.
Keşke seni daha fazla dinleseydim.
Ama bil ki ardında bıraktıklarına gözüm gibi bakmaya çabalıyorum.
Annem,ablalarım,yiğenlerim ve senin biricik oğlun yani sevdiğim...
Hepsi "İyiyim" dese de birbirlerine destek olmak için mutlu gözükselerde aslında içten içe hala ağlıyorlar.
Görebiliyorum. Silmeye yelteniyorum gözyaşlarını ama elim,kolum yetişmiyor baba.
Sensiz ilk babalar günümüzdü. Eksikti,çok eksikti...
Ben yapmamam gereken bir şey yapıp üzdüm onu.
Baba eğer rüyalarına girersen çok pişman olduğumu bir de sen söyle ona olur mu?
Biliyor musun Kumsal'ımız oldu.
Onunla avunmaya çalışıyoruz. Sanırım az da olsa başarıyoruz da.
O kadar güzel bir kız ki...
Gözleri o kadar manalı bakıyor ki daha şimdiden...
Dayısına aşık...
Onu görünce nasıl deliriyor bir  görsen babacım.
Eminim sana da aynısını yapardı.
Babam,
Babalar günün kutlu olsun.
Nur içinde,huzurla uyu cennetinde...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder