14 Mart 2014 Cuma

Hissizlik...


Bazen ne yazmam gerektiğini bilmeden geçiyorum bilgisayar başına.
Aklıma ne gelirse saçmalıyorum.
Çoğu zaman taslaklarda duruyor yazdıklarım. Kimi zaman ise yayınla gitsin diyorum kendime.
Şimdi yine öyle zamanlardan birindeyim.
Birileri sanki duygularımı kesti.
Ya da kalbimdeki tüm damarlara düğüm attı. 2 gündür hiç bir şey hissetmiyorum.
Tek yapabildiğim salak saçma şeyler geçiriyorum aklımdan.
Ayna baktığım sureti tanıyamıyorum!
Bu kadar mı aciz ve güçsüz bir kadındım ben?
Bu kadar kolay mı pes ederdim?
Hani ideallerim benim? Hani içimi sarıp sarmalayan,daha sonra da dışarıya taşan yaşam sevincim?
Hani sevdiklerim?
Ailem nerde benim?
Yoruldum herkesi mutlu etmek için çabalamaktan.
Gözlerimin içi artık gülmüyor bile!
Halbuki ben gökyüzüne bakarken,nefes alırken bile mutlu olur,gülücükler saçardım.
Nerde benim gülücüklerim Allah'ım?
Nereye saklamıştım en değerli varlıklarımı?
Hani aşkım? Hani beni deli gibi seven,ömrünü bana adamak isteyen sevdiğim adam?
Bu kadar kolay mı bazı şeyler?
Yalvarırım aklımdaki soru işaretlerinin cevaplarını tek tek gönder bana.
Yoksa kayboluyorum beynimin içinde dönüp duran sorularda.
Ve lütfen yaşamam için nefes almaktan da çok sebepler gönder bana Allah'ım.
Seni seviyorum. Çok Amin...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder