11 Şubat 2014 Salı

Kumsal'ım...



Allah'ım boş gününde mi yarattın? Bu kadar mı özene bözene çizdin kaşını,gözünü,dudaklarını...
Bal mı koydun yanaklarına bu kadar tatlı?
Gözlerine yıldızları mı yerleştirdin? Bakışlarındaki manaya ne demeli?
Sanki büyümüşte mi küçülmüş?
Henüz ilk kelimelerini duymadım ama eminim ki sesi de kadife gibidir...
Ve yine biliyorum ki büyüdüğünde kuğu gibi bir prenses olacak.
Sen O'nu tüm kötülüklerden,ard niyetli kişilerden,mutsuzluk ve umutsuzlukta koru Allah'ım.
Tatlı uykulara yatır ve pembe düşlere daldır O'nu.
Daldır ki hemencecik büyüsün gezmelere gidelim!
Minicik elleriyle sarsın boynumu ben onu kucakladığımda.
Gülücükler saçsın ve o gamzesi mest etsin bizleri.
Sonra minik minik adımlar atsın. Hatta beni görünce kollarını açıp koşmaya başlasın.
Acabasız,nedensiz sevildiğimi çocuk kalbiyle göstersin bizlere.
Ama hep gülsün. Gözyaşlarını akıtacaksan da eğer hep mutluluktan aksın.
Dayısıyla bizi paylaşamasın. 
Allah'ım onun kalbini pamuktan yarattın biliyorum ve kirlenmesine izin verme... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder