12 Mart 2013 Salı

Soyadına sımsıkı sarıldığım bir adam var...



Soyadına sımsıkı sarıldığım bir adam var...

Ondan ayrı kaldığım her an manyak gibi özlüyorum.Ve bu beni doğal olarak hırçınlaştırıyor...
Ama öyle bi ses tonu var ki;zannedersiniz az önce krizlere girip cadılaşan ben değilmişim de başka birisiymiş :)
Sesinin tınısına,kurduğu cümlelere ölüyorum.Sürekli konuşsun hep ben onu dinleyeyim,tüm kainat sussun istiyorum !
Dudaklarından çıkan kelimelerin her harfini tek tek öpmek istiyorum ! 
Hani imkanım olsa onu anne kangurunun yavrusunu göbeğinde taşıdığı gibi hep yanımda taşısam :)
Ya da o benim çınar ağacım olsa ben de onu sarıp sarmalamış koalası olsam !!
Hiç ayrılmasam...
Adımın geçtiği her yerde onunda adı geçse,
Sevdiklerim onu daha da çok sevse,
Ama onun gözü benden başka kimseyi görmese...
Akşam olsa,biz işten çıksak.Daha şirketin köşesini döner dönmez ona sırnaşmaya başlasam...
Şımarsam...
O bana ışıl ışıl gülen boncuk gözleriyle baksa ve ellerimi sımsıkı tutsa...
Öpse.Hiç doymasa,daha da çok öpse...
Koklasam onu ve omzunda huzura dalsam...
İşi gereği şehir dışına çıkması gerektiğinde boynumu büküp gitmeee diye yalvarsam,
Onun gözlerinin dolduğunu gördüğümde kendime gelsem ve atlasam boynuna,
Sarsam,canıma can diye katsam...
Siz onu bilmiyorsunuz,tanımıyorsunuz.( Tanımayın da zaten!! :) )
Ben size bilmediğiniz bu adamı aylarca yazıyorum.
Kelimelerin yettiğince içimdekileri dökmeye çalışıyorum ama başaramıyorum.
Ama o beni susuşlarımdan bile ne demek istediğimi anladığı için eminim bu yazıyı okurken gülen gözleriyle ve hınzır gülüşüyle bu yazıyı yazma nedenimi anlayacaktır.
Seni çok seviyorum aşk yüzlüm...
Aşk ortağın,oyun arkadaşın,can yoldaşın seni çok özledi...
Dualarımdasın sevdiğim...






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder