13 Mart 2013 Çarşamba

Kabus dolu bir gece...


Kabus dolu bir gece...
Rüyada kaybedilen bir sevgili...
Koşup yakalamaya çalışıyorum,bağırıyorum duymuyor bile beni.
Öyle sağır olmuş kulakları sesime...
Ağlıyorum.Diz çöküp yolun ortasına hıçkırıklara boğuluyorum...
Çünkü alışık değilim bana yüz çevirmesine!
Gitme diye ağlarken nefesimin kesildiğini hissediyorum elim yüreğimde bir şekilde uyanıyorum.
Karşımda annem,babam...
Gözlerimde gerçekten yaşlar.
Anlamsızca bakıyorlar bana.Ben hala ağlıyorum...
"Ne oldu?" diye sormaya cesaretleri bile yok ama gözlerinden okuyabiliyorum korkmuşlar.
Kaybettim diyorum.Gitti...
Duymadı beni!!
Annem geliyor sarılıyor.Kalbim hala deli gibi atıyor olsa gerek ki annemin gözlerinden de dökülüyor yaşlar aniden.
Sarılıyor bana yatıyoruz.Ama uyuyamıyorum.Ne zaman yumsam gözümü aynı kabusu göreceğimi sanıyorum.
Telefonu alıyorum elime.Son aranan numarayı çeviriyorum;
"Aradığınız kişiye şuan ulaşılamıyor."
Kahroluyorum...
Onu kaybetmeye rüya bile olsa tahammülüm olmadığını anlıyorum...
Ve kahrolasıca şu dilim kopmuş olsaydı da onu yola çıkmadan evvel üzmeseydim diyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder