14 Mart 2013 Perşembe

İç bu,daralır!


İçimde bir şeylerin battığını hissediyorum.
Sanki soluma bir şeyler batıyor ve içten içe kanatıyor.Çok canım acıyor...
Sebebi kim bilmiyorum.Nasıl bu hale geldim anlamıyorum.
Çevremde sanki kimse beni anlamıyor.Benimde bir kalbim olabileceğini,kırılabileceğini farketmiyor!
Bir şeyleri idare etmekten yoruldum.Kalp kırmamak için verdiğim çabaları kimsenin görmemesinden bıktım.
Takdir edilmemekten,önemsenmemekten,sadece mutlu ettiğimde ilgi görmekten yoruldum...
Kimselerin olmadığı yerlere gidesim var.
Avazım çıktığı kadar bağırıp,hıçkırıklara boğulup,kendi dizlerime yatıp,saçlarımı okşayasım var!
Susmak,özverili olmaksa eğer tüm bunların nedeni,artık bende susmam!
Önüme her çıkan kalbi kırar,hayatlarının taaa içine ederim! 
Benden değerli değil hiç kimse...Bunu bi kaç zamandır unutmuştum.
Hatırlatanlara selam olsun!

2 yorum: