12 Şubat 2013 Salı

Egeli Lodos...


Yeri gelir en acımasız rüzgarlara karşı meydan okursun.Savrulmamak için tutarsın bir eli sımsıkı,yelin olur...
Yeri gelir sandıklara sarıp saklarsın yüreğini,kırılmasını önlemiş olursun böylelikle aklınca.
Ama sonra biri gelir anahtarının nerde olduğunu dahi unuttuğun o sandıktan yüreğini yüreğine katmak için çoktan çıkartmış seni deli divane aşık edivermiştir oysa...
Farkına yürek yüreğe yaşamaya başladığınızda anlarsın...
Herşey güzel olacak masalları yerine,kötü şeylerde yaşayacağız ama ben hep yanında olacağım diye sarar seni,gülümsersin...
Böylelikle bir zaman sonra en şiddetli kavgalara tutuşurken bile kendini yine onun kollarına atmaya başlarsın...
Çünkü bilirsin ki ardında "EFE" gibi seni üzen herkese,her şeye kafa tutabilecek dağ gibi bir ADAM var.
Kim ne derse desin tıkayıp kulaklarını,bırakırsın kendini onun rüzgarına...
Niyetin o rüzgardan kar,boran,"AYAZ" yaratmaktır.Öyle ya onun kasırgasıyla senin egeli lodosun birleşince ortaya başka ne çıkabilir ki?
Kimselere boyun eğmeyen,asi,dediğim dedik...
Ben bu "AYAZ"da seve seve yaşarım sevgilim... Ya sen? ;)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder