21 Kasım 2012 Çarşamba

Kalp bu kırılır!


Kalbimdeki kırıklar bedenime batıyor artık.
Herkesi mutlu edeceğim diye kendimi içten içe parçalıyorum,işin garibi kimseye yaranamıyorum da.Öyle ki aşık olduğum adama bile...
Değişmeye,onun istediği gibi bir kadın olmaya dair tüm çabalarım.
Ama beni sevdiğinde,kabul edip yüreğine koyduğunda benim karakterim buydu.
Bile bile,tanıyarak aldı hayatına...Şimdi karşıma geçmiş törpülemem gereken yanlarımı avazı çıktığı kadar bağırarak haykırıyor.
Öyle ki canımı çok yakıyor...
Haklı olduğu sebepler var tabi.
Mesela evli bir kadın gibi davranmaya alışıyorum.Evli gibi düşünmeye,kendimi ona göre adepte etmeye.
Alışık olmadığım durumlar bunlar bunun oda farkında.
Zamanla herşey olacağına varacak zaten ah bir de sabırsız olmasa...
Onu çok mu mutsuz etmeye başladım acaba diye düşünmeden kendimi alamıyorum.
Öyle ki yaptığım şeylere kızdığında çok fazla acımasız olabiliyor artık son zamanlarda.
Onun mutluluğu için ondan vaz mı geçmeliyim yoksa ikimiz için direnmeli miyim hiç bilmiyorum.
Bu keşkekeşlik beni günden güne daha da çıkmaza sokuyor.
Farkına varsa,ellerimi sımsıkı tutsa...
Benden istediklerini birazda kendi benim için yapsa!
Allah'ım ne olur ya onsuzluğa dayanma gücü ver,ya da kendimizi değiştirmemiz için bize fırsatlar ve sabır ver...

2 yorum:

  1. Sevgi dedigin karsindakini oldugu gibi kabul etmektir. Her yanini sevmektir. Degistirmeye kalkmamaktir. Umarim bunu senden fark edersin ve hic kimse icin kendinden ödün vermezsin. Seni seviyorum canim ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım...
      Her zaman desteğinle sımsıkı sardın beni. Çok teşekkür ederim Su'yum.
      Aslında istekleri benim içinde faydalı olabilecek şeyler bi konuşamadık ki seninle anlatayım..

      Sil