3 Ekim 2012 Çarşamba

Bende Bazen Saçmalayabilirim...


Kelime dağarcığımın son demlerini yaşıyor gibiyim.Beynim allak bullak.Sanki sayfalarca yazılar yazan,ona buna ahkam kesen sanki ben değilmişim gibi.Şimdi içinde bulunduğum lanet durumu ifade edebilecek tek bir cümle dahi kuramıyorum...Error veriyorum başka bir deyimle!
İçimde gerçekleşmeyi bekleyen ve beni sürekli tetikleyen bir kaçış planı var.İrademin sınırlarını zorlayan,içten içe Allah'a sığındıran,sabır dileten bir plan...
Hani gerçekten hiç bir çıkar söz konusu olmadan yanımda,yamacımda benimle ağlayan,gülen dostlarım,sonsuz bir aşkla bağlı olduğum adam olmasa belki de çoktan sessiz sedasız gerçekleşmişti bile.Ama ne zaman isyan etmeye kalksam elimi sımsıkı bir ele kenetli olarak buluyorum ve kendimi durduruyorum.Çünkü biliyorum fevri olarak yapacağım en ufak bir hareket onu tuz parça edecek!
İçinizde böyle durum yaşayan var mı bilmiyorum fakat eğer bir cümlesini dahi okuduysanız bu yazının benim için dua edin lütfen.Edin ki aklımdaki kötü düşünceleri,içimdeki anlamsız sıkıntıyı yokedebileyim,sevdiklerimi ve aşkımı üzmeyeyim...
İçten içe eridiğimi hissediyorum...Hani bir ağacı kurtlar içten içe nasıl kemirir aynen öyle.Dışarıdan bir problem yok ama içeride işler hiçte zannedildiği gibi iyi gitmiyor.Tıkalı olan bir yer var sanki,arada nefesimi düğüm düğüm ediveriyor!
Yine de biliyorum geçecek bunlar.Ben çok şeyleri atlattım,geçmez dediğim neleri geride bıraktım.Hepsi bitecek.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder