10 Ağustos 2012 Cuma

Kendi içimde kendimi öldürmek...


İçimde sebebi olmayan kocaman bir boşluk,aklımdan geçip giden salak saçma şeyler...Bu kadar mı yoruldum insanlara kendimi anlatmaktan,bu kadar mı çaresiz kaldım,hiç bilmiyorum.Tek bildiğim içimdeki kocaman olan o boşluğa bedenimi bırakmak,kendi içimde kendimi öldürmek.
İnsanın kendini kendi içinde öldürmek istemesi çok garip birşey.Bileklerimi kessem ya da uçurumdan atlasam canım acıyacak ama sonuçta öleceğim.Ama kendi içimde kendimi öldürsem hiç canım yanmayacak buna eminim.Sadece gözlerimdeki pırıltı yokolacak hepsi bu.
Ağzından çıkan her sözün yanlış anlaşılması var bir de işin garibi...
Sen kendini anlatma çabasıyla cümlelerin içinde kaybolurken ve kurtulma çabası verirken,karşındakinin seni acımasızca yargılaması!Haketmediğin şeyler duymakta işin cabası...
Bir çok şeyi yeni yeni hatırlarken aslında 3 maymunu oynamam gerektiğini de hatırlamak zorunda bırakılmak işin garip yanı.Ben duymadım,görmedim,bilmiyorum demek istemiyorum hiç bir olay karşısında.Ama kendi cümlelerimi kurma hakkı da verilmiyor ki bana!
Herkes kendi doğrusunu karşısındakinin kalbine,beynine işleme derdinde.Hemde onu kırıp dökerek,gözyaşlarının akıtıp bir de üstüne karşısına geçip gülerek.
İşin özü şu ki;sevmenin bu kadar ağır bedelleri olduğunu bilmiyordum.

Affet!

2 yorum:

  1. sevmek çok acıdır özellikle sevdiğin seni anlamıyorsa daha acıdır...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dimi canım? Hele bir de bazen laf sokanlar var :))

      Sil