31 Ocak 2012 Salı

Şekerim,Şekersin,Şekerler... :)





Şekerlemeleri kim sevmez ki?En mutsuz olduğum anlarda bir tanesi bile yüzümü güldürmek için yeterli.Küçüklüğümdeki horoz şekerleri aklıma geldi birden,yada içinden düdük çıkan o abuk subuk şekerler işte...Kaç arkadaşımla kavga etmişliğim var benim o düdükler yüzünden biliyo musunuz siz?Kaç çocuğun kafasını yarmışlığım ve ömür boyu kendimden bir iz bırakmışlığım var! :) 


Bir kutu dolusu jelibon yiyesim var.O kadar seviyorum anlayın yani.Ama aslında ona buna değil mutlu olmak için nedenlere ihtiyacım var.Çocukken bonibonlarla yaptığım intihar denemelerini şimdi bol şekerleme yiyerek yapmak istiyorum...Glikoz komasından kesin giderim eşşekler cennetine biliyorum ben biliyorummmm :) 


Ehh ben gideyim bi deneme yapayım eğer işe yaramazsa bunca şekerlemenin sonu mutluluk patlaması olur en kötü ihtimal..Kuşlar,ağaçlar,böcekler diye gezerim bu soğukta! ;)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder